Op pad met Marleen – Wandelen dicht bij huis

Ik ben nog rustig aan het wakker worden aan de keukentafel wanneer ik tussen de wolken door een zonnestraaltje zie verschijnen. Zal het vandaag dan toch gebeuren? Ik ben wel klaar voor wat meer zon en vitamine D. De hele maand januari en het meeste van februari heeft de zon nog niet zoveel geschenen en als ze dan scheen dan zat ik binnen. Te studeren voor mijn examens. Zo jammer, want het liefst was ik naar buiten gegaan om een flink stuk te wandelen.

Snel eet ik mijn boterham met kaas op en drink ik mijn kopje met verse melk leeg. Hmm, altijd fijn als papa in de ochtend wat verse koeien melk mee naar binnen neemt. Hoe verder de ochtend loopt, hoe meer zonnestralen er te voorschijn komen. En bof ik even, ik heb vandaag niks op de planning staan. Nou ja, ik moet nog wel de hachee voor het avondeten voorbereiden, maar voor de rest ben ik helemaal vrij. Ik bedenk me dus dat ik vandaag een lekker stuk ga wandelen.

Wandelen door het stiltegebied van de Ooijpolder

Wandeltijd!

De dag vloog stiekem voorbij en opeens is het alweer middag en moet ik over 1,5 uur aan het avondeten beginnen. Vlug trek ik mijn schoenen aan, roep doei tegen mama en loop terwijl ik mijn jas aantrek richting buiten. Oh, wat een heerlijk weer! Er staat wel een fris windje, maar de zon geeft een fijne warmte af. Ik heb nog geen eens een stap van de wandelroute gezet en ik ben al aan het genieten. 

Het is eigenlijk zo fijn om hier op Boerderij De Plak te wonen. Echt midden in de natuur. Dus ik stap zo de polder in en ben al onderweg richting de Koude Dijk. Soms vind ik het heerlijk om naar de natuur en haar geluiden te luisteren of gezellig met een vriendin te wandelen. Maar vandaag doe ik mijn oortjes in en zet ik een podcast op. Deze gaat over hoe ik 2022 mijn jaar kan maken. Zo midden in de natuur en met de stem van de podcast meneer kan ik even tot rust komen.

Ooijpolderse rust

Terwijl ik rustig doorstap kijk ik fijn om me heen. De weilanden zijn nog kaal zo zonder koeien. Ik kan niet wachten tot de lente weer begint en de koeien weer fijn buiten aan het grazen zijn! Vanuit de Koude Dijk loop ik richting het Meertje en ik twijfel. Zal ik een rondje Persingen wandelen? Een kijkje nemen bij het Meertje of toch een iets kortere route nemen richting de dijk? Ik besluit rechtsaf te slaan en richting de dijk te lopen. Ik verkijk me altijd op de weg.

Hier in de Ooijpolder slingeren de wegen flink. Dus wat in mijn hoofd een kwartiertje zou zijn, wordt al gauw 30 minuten. Halverwege de weg staat een bankje waar ik even plaats neem en alles in me op neem. Er is zoveel te zien en de podcast is ook best interessant. Ik neem even de tijd en het valt me op dat er eigenlijk niet zoveel anderen op de weg zijn. Normaal gesproken kom je tijdens het wandelen wel meer wandelaars of fietsers tegen. Niet dat ik het erg vind hoor, de rust heeft ook wel wat en na de examens kon ik dit ook wel even goed gebruiken.

Ooijse wandelplaatjes

Prachtig plaatje van een hek tijdens een rondje Ooijpolder
Zicht op Nijmegen tijdens de wandeling
Het rustmomentje tijdens het wandelen in de Ooijpolder

Van fijn wandelen naar de modderroute

Ik besef dat ik de tijd een beetje ben vergeten en het over een kleine drie kwartier al tijd is om te eten. Snel sta ik op en wandel verder. Normaal gesproken zou ik dit rondje afmaken door via de dijk, een stukje langs de Oude Waal te lopen en daarna weer af te slaan naar de Leuthsestraat. Maar door tijdnood neem ik het boerenlandpad. Die liggen hier overal in de Ooijpolder. Zo loop je langs en door de weilanden van de boer heen. Echt een top idee. Alleen niet vandaag. De zon mag dan wel schijnen, maar het is nog wel erg nat. Dit ben ik even vergeten.. overal modder en ik ben hier niet op gekleed. Nouja, wel op gekleed, maar ik heb niet de beste schoenen aangetrokken helaas.

Een beetje balend en mompelend tegen mezelf loop ik door. Het wordt er helaas ook niet beter op en wanneer ik bij de boerderij van Poelen, en overigens ook koffiehuis De Oude Waal, uit kom probeer ik tevergeefs mijn schoenen een beetje uit te stampen. Hmm dat wordt straks even goed poetsen, maar ach ik heb een heerlijk rondje Ooijpolder gewandeld en naar een interessante podcast mogen luisteren. In de verte zie ik de vlag van de boerderijautomaat al wapperen. Bijna thuis! Terwijl ik de pol op loop bedenk ik me wat een fijne dag dit was. De heerlijk warme zonnestralen waren zeker geen straf en als kers op de zogenoemde taart mag ik zo meteen ook nog gaan genieten van eigengemaakte hachee. Dit moet ik vaker proberen te doen.

Liefs, Marleen

Wandel jij ook graag en heb jij leuke, mooie of grappige plaatjes van de Ooijpolder? Deel deze dan met ons op @boerderijdeplak en vergeet de tag #boerderijdeplak er niet bij te zetten!